De-occupacja Krymu: co czeka półwysep po wyzwoleniu od rosyjskich najeźdźców

Im bliżej do kontrofensywy Sił Zbrojnych Ukrainy, tym więcej dyskusji pojawia się wokół tematu Półwyspu Krymskiego. Dowiedz się więcej o tym, co mówią eksperci i ukraińskie władze na temat statusu Krymu po naszym Zwycięstwie

Jeśli doceniasz projekt Visit Ukraine i naszą pomoc, możesz wesprzeć pracę zespołu

DAROWAĆ

Fakt przekazania Półwyspu Krymskiego Ukrainie jest owiany mitami, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Możesz próbować przepisać historię, ile chcesz, ale fakty są niezniszczalne. Dowiedzmy się razem, dlaczego rosja stara się zniekształcać fakty i jaki błąd popełniły władze ukraińskie w odniesieniu do autonomii Krymu.

Dlaczego Krym został przekazany Ukrainie w 1954 roku?

Poszukując informacji o rzeczywistych przyczynach i motywacji przekazania półwyspu, nie znajdziesz żadnych wzmianków o "darach" czy "sposobie na wzmocnienie przyjacielskich relacji między bratnimi narodami". Decyzja ogłoszona przez partię miała na celu jedynie pragmatyczne cele: "Biorąc pod uwagę terytorialne przywiązanie regionu krymskiego do Ukraińskiej SRR, wspólną gospodarkę oraz bliskie więzi gospodarcze i kulturalne między regionem krymskim a Ukraińską SRR". 

Warto zauważyć, że decyzja podjęta 25 stycznia nie miała mocy prawnej, a Półwysep Krymski de facto stał się częścią Ukrainy dopiero 26 kwietnia tego samego roku. Niemniej jednak pociągnęło to za sobą dość logiczne konsekwencje - pojawienie się odpowiednich uchwał w strukturach państwowych Ukraińskiej SRR, RSFSR i ZSRR, które dosłownie powtarzały sformułowania przyczyn przekazania regionu krymskiego Ukrainie.

Interesujące jest również to, że przy oddawaniu głosów za przekazaniem półwyspu, członkowie partii brali pod uwagę obiektywne powody, a nie kaprysy Chruszczowa, który nie miał wpływu na tę decyzję. W końcu kwestia Krymu zaczęła dojrzewać w 1952 roku, w czasach rządów Stalina, kiedy to zmierzył się z nieodwracalnymi konsekwencjami deportacji Tatarów krymskich i innych narodów z półwyspu. To oznacza, że wszystkie mity o "darze" legły w gruzach.

Co się wydarzyło przed tym, jak Krym stał się Autonomiczną Republiką?

Półwysep Krymski w 1954 roku był terytorium zniszczonym przez II wojnę światową, deportacje i brak jakiejkolwiek działalności gospodarczej, ponieważ kolonizatorzy Stalina, którzy przybyli z północnych regionów, nie potrafili zarządzać tymi ziemiami. 

Przy okazji, ani Krymskie Khanat, ani rosyjskie imperium nie były w stanie rozwiązać wiecznego problemu niedoboru świeżej wody na półwyspie. Ukraina jako pierwsza zrobiła to w latach 60. i 70., kiedy zbudowała Północnokrymski Kanał, który zaczął dostarczać wodę z Zbiornika Kachowskiego.

Był to główny impuls do rozwoju rolnictwa i stawów rybnych. Ponadto wszystkie popularne placówki zdrowotne i sanatoria, obozy dla dzieci i obozy sportowe, porty morskie i zbiorniki, a nawet instytucje edukacyjne, budynki mieszkalne, kompleksy hotelowe i restauracyjne oraz teatry zostały zbudowane z ukraińskim finansowaniem.

Dlaczego Ukraina nie powinna ogłaszać autonomii Krymu?

Proces powrotu narodu tatarskiego z miejsc deportacji sięga początku 1991 roku, kiedy odbył się referendum w sprawie statusu Krymu. To znaczy, decyzja została podjęta bez udziału rdzennych mieszkańców półwyspu. Ważne jest, aby zauważyć, że początkowo pomysł przywrócenia autonomii należał do ruchu narodowego Tatarów krymskich, ale został skutecznie przejęty przez nomenklaturę Komunistycznej Partii półwyspu, która w rzeczywistości wykorzystała go przeciwko ruchowi Tatarów krymskich. 

Dlaczego tak się stało? Ponieważ nawet sama idea, że Tatarzy krymscy zdobędą przynajmniej jakieś dźwignie władzy, była po prostu nie do przyjęcia dla Związku Radzieckiego po tym, co zrobili przeciwko nim. Ważne jest również, aby zauważyć, że referendum nie miało podstawy prawnej, ponieważ w tamtym czasie po prostu nie było przepisów dotyczących referendum, które regulowałyby ten proces w sferze prawnej.

Dlatego ogłoszenie półwyspu jako Autonomicznej Republiki nie przyniosło żadnych pozytywnych rezultatów ani dla Ukrainy, ani dla Tatarów krymskich. W rzeczywistości decyzja została uzgodniona bez uwzględnienia interesów samych Tatarów krymskich, ignorując wszystkie ich prawa i wbrew ukraińskiemu prawu. 

Jak później stało się jasne, referendum z 1991 roku było bombą zegarową, która wybuchła w 2014 roku. W końcu idee, które były propagowane w celu przywrócenia autonomii Krymu, były całkowicie dalekie od rzeczywistych potrzeb rdzennych mieszkańców półwyspu i interesów samej Ukrainy. 

Co więcej, ta decyzja była wynikiem porozumień zawartych przez pro-sowieckie elity komunistyczne, które położyły solidne fundamenty pod przyszłą okupację. Ponieważ de facto, aż do 2013 roku, ustawodawstwo dotyczące państwowości języka ukraińskiego nie było nawet egzekwowane na Krymie, a prawie 90% uczniów uczyło się w języku rosyjskim, 7% w ukraińskim, a tylko 3% w tatarskim krymskim.

Odwiedź Ukrainę w mediach społecznościowych: Telegram | YouTube | Instagram | Facebook | Twitter | TikTok

Co się wydarzy na Krymie po deokupacji? 

Dziś, patrząc na wydarzenia, które miały miejsce, gdy Krym został ogłoszony autonomiczną częścią Ukrainy, rozumiemy, że półwysep miał otrzymać status autonomii narodowo-terytorialnej z prawem jego rdzennych mieszkańców do samostanowienia, a nie autonomii w formie, którą widzimy dzisiaj. Dlatego ten temat jest teraz tak ostro poruszany.

Na przykład, według Mychajła Podolaka, doradcy szefa Kancelarii Prezydenta, po deokupacji Krymu straci on status autonomicznej republiki. W końcu państwo unitarnie nie może mieć żadnych autonomii, które w określonych okolicznościach mogą stać się podstawą do organizowania ruchów separatystycznych. A Ukraina już wystarczająco dużo się nauczyła, aby uniknąć ponownego podążania tą drogą. 

Ponadto, według Podolaka i innych ekspertów, którzy wypowiadali się na ten temat, Ukraina powinna dać najbardziej obiektywną ocenę ceny, jaką zapłacili rdzenni mieszkańcy półwyspu na każdym etapie rosyjskiej inwazji i że ich nastroje mogą znacznie różnić się od planów naszego państwa. Dlatego przed nami stoi równie trudna droga, która wiąże się z "łagodną ukrainizacją" i równoważeniem interesów Ukrainy z życzeniami mniejszości narodowych.

Algorytm działań po wyzwoleniu Krymu z ruskich najeźdźców

Według pierwszego wiceprzewodniczącego Rady Najwyższej Ołeksandra Kornienki, ramy polityczne i legislacyjne powinny być gotowe na powrót Krymu już teraz. 

Dlatego Rada Najwyższa przedstawiła strategiczny plan priorytetowych kroków Ukrainy po wyzwoleniu półwyspu z ruskich najeźdźców, który obejmuje

• Natychmiastowe ściganie wszystkich zaangażowanych w zbrodnie międzynarodowe i zbrodnie przeciwko bezpieczeństwu narodowemu Ukrainy;
  
• ułatwienie przywrócenia funkcjonowania administracji publicznych i zatrudnienia;
  
• środki amnestii i lustracji;
  
• weryfikacja i inne środki weryfikacyjne w odniesieniu do dokumentów i decyzji podejmowanych przez sądy okupacyjne;
  
• kwestie związane z prawami własności i inne środki humanitarne;
  
• reformacja i demilitaryzacja sfery edukacyjnej i kulturalnej.
  

Do tej pory podjęto już pierwsze znaczące kroki w celu rozwiązania kwestii związanych z przyszłością Krymu. W szczególności Parlament przyjął ustawodawstwo dotyczące rdzennych narodów i wspólnot narodowych.

Jesteśmy pewni, że Krym wkrótce wróci do domu! 

Przypominamy, że podczas okupacji półwyspu rosja osiedliła na jego terytorium dość wielu swoich obywateli. Więcej o losie obywateli rosyjskich po powrocie półwyspu do Ukrainy przeczytasz w naszym artykule tutaj.

Foto: Depositphotos

Może Cię zainteresować:

Wizytówka Ukrainy - darowizna - zrób dobry uczynek i ważny wkład w zwycięstwo Ukrainy;

Wizytówka Ukrainy - wycieczki - największa internetowa baza wycieczek do Ukrainy na każdą kieszeń;

Wizytówka Ukrainy - merch - wybierz patriotyczną odzież i akcesoria z dostawą na całym świecie;

Wizytówka Ukrainy - wiadomości - otrzymuj najnowsze wiadomości i aktualizacje w naszym kanale Telegram;

Współpraca - współpraca i integracje reklamowe z projektami Wizytówka Ukrainy i Wizytówka Świata.