Który z obcokrajowców szuka schronienia na terytorium Ukrainy?

Ubezpieczenie na bezpieczną podróż

ZAREZERWUJ

W związku z pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę, miliony obywateli Ukrainy zostały zmuszone do szukania schronienia w różnych krajach świata. Interesujące jest, że niektórzy obywatele krajów obcych, pomimo konfliktu zbrojnego, uważają Ukrainę za bezpieczniejszą i bardziej atrakcyjną niż swój kraj pochodzenia. Mówimy, kto prosił o ochronę od ukraińskich władz.

Jakie są różne statusy?

W 2002 roku Ukraina przystąpiła do Konwencji ONZ o statusie uchodźców z 1951 roku oraz Protokołu z 1967 roku. Dziś Ukraina jest punktem tranzytowym i docelowym dla osób potrzebujących międzynarodowej ochrony. Rozpatrywanie wniosków odbywa się w ramach odpowiedniego prawa.

Obcokrajowcy i osoby bezpaństwowe mogą uzyskać potrzebną międzynarodową ochronę poprzez:

    1. Uznanie za uchodźcę;

    2. Uznanie za osobę potrzebującą dodatkowej ochrony;

    3. Uznanie osób potrzebujących ochrony tymczasowej.

Jakie są różnice w tych statusach według ukraińskiego ustawodawstwa?

Uchodźca to obywatel obcego kraju lub osoba bezpaństwowa, która znajduje się poza krajem stałego pobytu z powodu obawy przed prześladowaniem z powodów politycznych, religijnych, rasowych lub innych.

Osoba potrzebująca dodatkowej ochrony nie jest uchodźcą. Weszła na terytorium Ukrainy lub pozostała w kraju z powodu zagrożenia życia i wolności w Ojczyźnie w wyniku konfliktu zbrojnego lub systematycznego naruszania praw człowieka.

Jeśli obcokrajowcy masowo szukają schronienia w Ukrainie, mówimy o ochronie tymczasowej. Przyczyną mogą być katastrofy naturalne lub spowodowane przez człowieka, konflikty na tle etnicznym, agresja zewnętrzna lub okupacja przez obce państwo, wojna domowa oraz wszelkie wydarzenia naruszające porządek publiczny w danym regionie lub w całym kraju.

Dane z oficjalnych źródeł

W Ukrainie polityka państwowa dotycząca osób ubiegających się o ochronę jest realizowana przez państwową służbę migracyjną. Według ich danych, od 2014 roku do połowy 2022 roku zatwierdzono 400 wniosków o status uchodźcy. 15 z nich - w bieżącym roku. Kolejnych 756 obcokrajowców otrzymało dodatkową ochronę, z czego 12 nabyło ten status w tym roku.

Najwięcej obywateli ucieka do Ukrainy z Rosji, Afganistanu, Syrii, Białorusi, Uzbekistanu i Iranu. Jeśli chodzi o status ochrony tymczasowej, nigdy nie był on stosowany w Ukrainie w ciągu ostatnich 7,5 roku.

W szczególności w ciągu 6 miesięcy 2022 roku następujący obcokrajowcy otrzymali status uchodźcy w Ukrainie:

z Afganistanu - 5 osób;

z Białorusi - 3;

z Konga - 3;

z Tadżykistanu - 2;

z Egiptu - 1.

Dodatkowo, w ciągu 6 miesięcy 2022 roku dodatkowa ochrona została przyznana obcokrajowcom w Ukrainie:

z Syrii - 5 osób;

z Afganistanu - 4;

z Federacji Rosyjskiej - 2;

z Tadżykistanu - 1.

Na terytorium Unii Europejskiej procedura ochrony tymczasowej została uregulowana w 2001 roku. Dyrektywa odnosi się do minimalnych standardów zapewnienia ochrony tymczasowej w przypadku masowego napływu obywateli danego kraju oraz środków, które przyczyniają się do zrównoważenia wysiłków między krajami UE w zakresie przyjmowania obcokrajowców i odpowiedzialności za konsekwencje. Od marca tego roku minimalne standardy mają zastosowanie do obywateli Ukrainy.

Według służby migracyjnej, 34 obcokrajowców pozbawiono statusu ochrony. Należy zauważyć, że osoba, która stanowi zagrożenie dla życia, zdrowia i bezpieczeństwa Ukraińców, porządku publicznego, jest pozbawiana statusu uchodźcy lub dodatkowej ochrony.

Należy rozróżnić pozbawienie i utratę. Osoba traci ochronę, gdy wraca do domu, uzyskuje obywatelstwo lub znajduje azyl w innym państwie.

Co zapewnia ochrona międzynarodowa?

Osoby otrzymujące ochronę międzynarodową mają prawo do zatrudnienia, opieki zdrowotnej, edukacji itp.

Również w większości krajów europejskich procesy związane z ekstradycją są wstrzymywane w odniesieniu do posiadaczy takiego statusu. Te korzyści dotyczą również osób, które znalazły międzynarodową ochronę na terytorium Ukrainy.

Tak więc, część 2 art. 589 Kodeksu postępowania karnego stanowi, że uchodźca lub osoba, której przyznano ochronę tymczasową lub dodatkową, nie może być ekstradowana do kraju pochodzenia ani innego państwa, w którym istnieje zagrożenie dla jego życia lub zdrowia z powodu prześladowania z powodów rasowych, politycznych lub innych.

Jednakże, jeśli popełniłeś przestępstwo, ochrona międzynarodowa nie jest gwarancją immunitetu od odpowiedzialności.

Upoważniony organ obcego państwa może prowadzić postępowanie przygotowawcze w imieniu Prokuratury Generalnej. Ta ostatnia jest odpowiedzialna za ekstradycję osób podejrzanych o przestępstwa w trakcie postępowania przygotowawczego. W trakcie procesu ekstradycja oskarżonych leży w kompetencji Ministerstwa Sprawiedliwości.

Źródło: Ukrainska prawda